     
 
 Brzanka
wielkołuska - Barbus oligolepis. Powszechnie uznawana jest za rybę
łatwą w utrzymaniu, dzięki czemu jest polecana szczególnie
początkowym akwarystom. W warunkach naturalnych żyje w małych stawach,
jeziorach i rzekach. Jest małą i żwawą rybą ławicową. Aby w pełni
brzanka wielkołuska ukazała swoje wdzięki potrzebna jest woda miękka i
dość dojrzała. Ta niepozorna na pierwszy rzut oka rybka w odpowiednich
warunkach akwarystycznych staje się bardzo ciekawym okazem. Samce
brzanki wielkołuskiej są o wiele bardziej ubarwione niż samice, ale
często przy zakupie w sklepie jeszcze tego nie widać, ponieważ trudno
jest utrzymać w akwariach sklepowych wodę dojrzałą, gdy jest ona ciągle
uzupełniana. Jednakże po zadomowieniu się w akwarium domowym samczyki
brzanki wielkoruskiej mienią się pełnią kolorów. Jest to
pole do
popisu i konkurowania wśród samców tego gatunku
przed
samiczkami, jednakże bardzo rzadko toczone są walki między samcami. W
ten sposób ustalają swoją pozycję w ławicy oraz chcą
zachęcić
potencjalną partnerkę. Brzanki wielkoruskie zamieszkują strefę
przydenną oraz środkową. Są rybami, które przy prawidłowym
odżywianiu rosną szybko i osiągają dojrzałość płciową po około 6
miesiącach.
Pochodzenie Rozległe obszary wód Indonezji i Sumatry. Długość Zanotowano osobniki mierzące 15 centymetrów, aczkolwiek zazwyczaj spotyka się mniejsze okazy. Odżywianie Ten gatunek brzanki preferuje różne pokarmy zawierające składniki roślinne. W celu uwydatnienia opalizującego połysku, należy im podawać pokarmy zielone takie jak: miękkie glony, groszek lub sałata. Bardzo dobrze jest raz na jakiś podawać pokarmy żywe lub mrożone, szczególnie wtedy gdy chcemy doprowadzić do tarła. Temperatura 21-24°C, nieco wyższa w okresie tarła. Warunki hodowlane Miękka, dojrzała woda o odczynie pH między 6 a 6,5 jest idealnym środowiskiem dla tego gatunku brzanki. Podobnie jak przy innych gatunkach brzan akwarium powinno być obsadzone po bokach i przy tylnej ścianie roślinnością z miejscem do pływania przy przedniej szybie. Powinniśmy hodować co najmniej sześć sztuk ponieważ jest typową rybą ławicową. Zdecydowanie najlepiej czuje się w akwarium z drobnopiaszczystym, próchniczym i ciemnym podłożem. Rozmnażanie Ten gatunek rozrzuca swoją ikrę, zazwyczaj po jednym ziarnie, blisko powierzchni wody w pierzastych liściach roślin. Ze względu na waleczność samców lepiej aby pary tarły się oddzielnie. Jeśli wcześniej ikra nie zostanie zjedzona przez rodziców to wylęg małych nastąpi przy odpowiedniej temperaturze po około półtorej lub dwóch dniach. |
home | kontakt | ogłoszenia | forum | psy | koty | ptaki | ryby | gryzonie