Brzanka
różowa należy do rodziny Cyprinidae (szerzej o tej rodzinie
pisałam przy okazji omawiania brzanki sumatrzańskie)j. Do Europy
sprowadzono ją po raz pierwszy w 1903 r (Niemcy).
Grzbiet brzanek różowych jest ciemnooliwkowy, boki u samca
różwe, u samicy żółtawozielone. Całe ciało rybek
pięknie
mieni się i srebrzyście połyskuje. U nasady ogona, po obu bokach
ryby,widoczna jest czarna plama. Płetwy samca są przezroczyste, lekko
różowe; samicy przezroczyste lekko żółtawe.
Niektóre rybki mają czarne zabarwienie górnej
części
płetwy grzbietowej.
Ubarwienie młodych samczyków jest niezmiernie podobne do
ubarwienia samic - oliwkowozielone. Pewnego czasu sama żartowałam, że
moje brzanki różowe to te najmniej różowe ryby w
akwarium. Jednak proszę bardzo, wyrosły na przepiękne różowo
opalizujące, srebrzyście mieniące się rybki.
Wychodowano wiele odmian brzanek różowych.
Szczególnie
efektownie wygląda odmiana o wydłużonych płetwach (patrz zdjęcie).
Brzanka różowa to niezmiernie efektowna ryba, a do tego
prosta w
hodowli. Dlatego uważam, iż doskonale nadaje się dla osób,
zaczynających swą przygodę z akwarystyką. Rybka pięknie się prezentuje,
jest towarzyska i bardzo ruchliwa. Cóż więcej potrzeba by
cieszyć się jej widokiem?
Na pewno całego stadka brzanek, co najmniej 4 - 5 sztuk (z przewagą
samców). Dopiero w takiej ilości możemy zaobserwować
prawdziwy
urok tych ryb. Ich niesamowitą energię i niepowtarzalną urodę.
Jakby mało było tych zalet, brzanka różowa jest stosunkowo
mało
kąśliwą rybą, w porównaniu do jej blizkiej kuzynki - brzanki
sumatrzańskiej. Jednak, podobnie jak w przypadku wszystkich brzanek,
nie należy hodować je jz rybami o wydłużonych płetwach.
Brzanki różowe świetnie wyglądają na ciemnym tle oraz przy
ciemnym podłożu. Wówczas ich kolory pięknie się prezentują.
Akwarium powinno być dość gęsto zarośnięte roślinami o postrzępionych
liściach (odpowiedź dlaczego, znajduje się przy opisie brzanki
sumatrzańskiej), ale z obszernym miejscem do pływania.
Brzanki różowe nie są wybredne jeśli chodzi o pożywienie.
Praktycznie jedzą wszystko. Zauważyłam, że ten gatunek, najbardziej z
wszystkich brzanek, lubi dodatek pokarmu roślinnego. Często
obserwowałam jak skubią glony z liści roślin. Staram się więc podawać
im jak najczęściej sparzone liście kapusty, sałaty, w sezonie
ogórki i pomidory, kalafior, czasami banany, jabłka czy
czereśnie. W ten sposób unikam podgryzania przez brzanki
liści
moich roślin.
Są to wielkie żarłoki. Należy wię uważać, by nie przekarmić tych rybek.
Doświadczeni akwaryści kierują się złotą myślą, że "zdrowa ryba to
głodna ryba".
Kilka razy do roku brzanki sumatrzańskie przystępują do tarła.
Wspominałam wcześniej , że najlepiej jest trzymać stadko z przewagą
samców. Napiszę teraz dlaczego. W czasie zabiegania o
względy
samiczki, samce przepięknie wyglądają. Prężą swe płetwy, prezentują
wspaniałe kolory. To dopiero jest widok!
Akwarium tarliskowe powinno mieć co najmniej 60 cm długości. Poziom
wody około 15 cm. Temperatura około 22-240C.
Część powierzchni wody należy przykryć roślinami pływającymi. Wskazane
jest umieszczenie rusztu ikrowego, a na nim kępek drobnolistnych
roślin. Akwarium należy postawić w jasno oświetlonym miejscu, tak aby
padały na nie promienie słońca.
Przed tarłem ryby rozdzielamy według płci na okres 14 dni i obficie
karmimy. Do akwarium tarliskowego przenosimy je wieczorem. Następnego
dnia rankiem zwykle odbywa się tarło. Możliwie jak najszybciej
odławiamy tarlaki, aby nie pożarły ikry.
Młode wylęgają się po 24-36 godzinach. Gdy małe rybki pływają już w
pozycji horyzontalnej (zwykle po 5 dniach) rozpoczynamy karmienie.
Początkowo drobnym "pyłem" (pierwotniaki, wrotki, naupliusy oczlika lub
solowca), stopniowo zwiększając jego rozmiar. Po około 2 tygodniach
rybki można przenieść już, wraz z wodą, do większego zbiornika.
Dojrzałość płciową osiągają one po 8-12 miesiącach.
Brzanka różowa (Puntius conchonius) (Hamilton - Buchanan,
1822)
Występowanie:Afganistan, Pakistan, Indie, Nepal, Bangladesz, Sri Lanka
i Birma;
Woda: pH 6,5 - 7,5;
Temperatura: 20-240C;
Akwarium: 80 litrów;
Wielkość: 8 cm (w naturze nawet 14cm);
Długość życia: 5 lat.